Одоогоос олон жилийн өмнө энэ удаа дэлхий дахины өөрчлөлтийн жигүүр болж байсан байх.  Чихэнд нилээд танил байдаг юм.  Багадаа "Улади москва" гэж дуулдаг байлаа.  Би тэр үед 5тай байв даа.  Сүүлд сонссон follow юм байна лээ.  Гоё дуу л даа.  Эртээд С1 твээр энэ дуу явж байна. Үзсэн чинь клип нь магнайгийн клип.  1990 оны дэлхийн дахины өөрчлөлт шинэчлэлттэй өөрийнхөө ордны гадаа жагссан жагсаалаа зэрэгцүүлээд тавьчихаж.  Тэр агуу үйл явдалтай яаж зэрэгцүүлж чаддаг юм бол оо.  1989 оны Тянь Ань Минь, Монгол, Орос, Берлиний ханын үйл явдалтай өөрийгөө ичихгүй зэрэгцүүлж чадаж байгаа хүн ер нь ца...

зиа.. хэн ээ.. чиний асуусан нөгөө дуу..ккк
би энэ дууг бүр өнгөрсөн зуунд сонсчээ. тэр үед залуу ч байж, халуун ч байж, цус шингэн, зүс бас шингэвтэр, харин үс одоогийнхоос өтгөвтөр...нийт 17 ширхэг байсан байна. дурсамж нэмсний төлбөрт үс маань санчимээтэр санчимээтрээр одсоор, дуурсах алдарт нөхөд минь нэжгээдээр нэмэгдэж нэг үзэж хошоодоор хорогдож хоёр үзэж этр.. өөрийн хүрчээдаагаа өнөөгийн өндөрлөгөөс эсбөгөөс газардсан намлагаас харжиййййй суухнээ хүн гэдэг амьтан сайн хүнийг, сайхан дурсамжийг л түрүүлж санадаг, дурсдаг бололтой. энэ ч тархи гэдэг нялцгар цагаан нөхрийн хийж байгаа д...

Хөл хөдөлгөөнд дарагдсан өдөр хоногууд гялс өнгөрчих юм...ингээд ганцаараа үлдсэн чинь хийх юмаа олж ядаад байн байн тамхи барьж аваад л. Гэхдээ бас бүр ганцаараа үлдэх болоогүй ээ, аавын дүү энд ажлаар ирсэн, 7 хонох юм гэсэн, орой очиж хоол идэж хононоо гээ л ярьж байна.  Амралтын өдрүүдийн үдээс хойш ажил дээрээ очдог хүн болоод байсан чинь өчигдөр гарцгүй худлаа болсон, өнөөдөр харин залхуу хүрээд байна, шалтаг нь гадаа муухай байна, ядарч байна гэх мэтээр түмэн зүйл олдож байна. Би угаасаа тэгнэ дээ гэж бодчихоод тэгэлгүйгээр маргаашт найдаад хойш тавьчдаг нэг муу зантай. Маргааш очоод аж...

 

偶に居心地悪く感じることがあった、ほんの少し。昔だけど。最近は、しばしばだ。生まれるべき星を間違えてしまったような、魂が乗るべき人体を間違えてしまったような、だから運命も出逢いも、私を取り巻く全てが狂ってしまったような気がしてならない。今の自分に納得ができない...居心地わるいんだもの、この星、この人達、この私...なんじゃって...酔って潰れたいわ...この星目！

өөр байя!.. огт өөрөөр байя!... одоогийнхоос...олиггүй "гандсан" өөрөөсөө.. 
өөртөө буцъя!... өчигдрийн уржигдар..ын "өнгөтэй" өөртөө...буцна.. 
өөдөө...нн?
тэгээд... дү дү дү..дү дү..дү..

 

埋まらない温度差

潤わない心の辛さ

аабан бээбэн шиг ганцхан зуныг тал үзмээр бн... хэн нэгэн.. аабан бээбэн д дуртайн нэгэн

намайг тасалж аваад буй биеийг минь тэнгэрт туг тугаар нь үлээгээд л..

ийм л богинохон жаргалтай цэцэгний амьдрал ..


өнөөдөр дөрөвдүгээр сарын нэгэн... бгаа байдалаа үгээр илэрхийлэхэд хэцүү бна..
яг л харь гаригийн хүн шиг... нисдэг тавгаа аваад харьчихмаар ч юм шиг..  

тэхдэээ тэхдээ тэхдэээ мэдэхгүй..

юу гээч..
юу
юу ч биш..

харь гаригийн хүмүүс яаадгийг хэлэх үү.. харь гаригийн хүмүүс ихэнхидээ та нар шиг сайн боддоггүй юм.. тэд нар зүгээр л хэлдэг ярьдаг .. тийм болохоор...

4 сарын 1. Мягмар гариг. Өчигдөр эрт унтсан хирнээ өглөө босохыг хүссэнгүй. Сэрэнгүүтээ зүүдэлсэн зүүдээ бодов. Муухай зүүд. Тоохгүй байя гэсэн ч бодогдоод байлаа. Зүүдэндээ харамсаагүй хирнээ сэрээд харамсах. 30 мин ажлаасаа хоцров. Ажил их. Дээш доош гүйсээр таарав, овоо ч ажил амжуулав. Зүүдээ бодсоор л. Нэгнийх компьютер ассангүй гэнэ, үзлээ. Хардыг салгаж аваад яаралтай хэрэгтэй файлуудыг нь зөөж өгөв. Хоол идэв, нэг л сэтгэл дундуур. Цайны цаг тааруулж эмээ рүүгээ залгав. Ханиад хүрчихэж. Сөөнгөдүү тамир муутай хоолой. Зүүдээ хэлж гонгинолоо. Ном уншуулья гэнэ.Ядарч байхад нь би хүртэл э...

нулимс хатсан ч
нүд хавдсан
үг гэж...